ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ
Αγαπητοί συνΈλληνες, αγαπητοί αδελφοί,
ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ
ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΕΣΤΕ
ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΑΡΝΗΤΙΚΑ
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ
ΕΙΝΑΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ» ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.
«Παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του»
Είναι αλήθεια, ότι υπάρχει αυτό το λεγόμενο «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ» που μας οδηγεί σαν Έθνος, ώστε να έχουμε μια μοναδική ικανότητα να καταστρέφουμε ότι καλό μπορέσαμε και χτίσαμε.
Στην Αρχαία Ελλάδα, αφού αναπτύχθηκαν η Αθήνα και η Σπάρτη ξεκίνησαν πολέμους μεταξύ τους που τις κατέστρεψαν και τις δυο.
Το τεράστιο κράτος του Μεγάλου Αλεξάνδρου πολύ σύντομα χωρίστηκε σε 4 βασίλεια που πολεμούσαν μεταξύ τους.
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατέρρευσε αποδυναμωμένη από έριδες και φιλονικίες μέσα στις οικογένειες των αυτοκρατόρων.
ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΗΓΩΝΤΑΣ ΤΑ ΝΑ ΚΛΑΙΣ.
Είδες κατορθώματα το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ.
Αλλά μην αγχώνεστε γιατί:
ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ, ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΕ.
Στις προηγούμενες δεκαετίες οι παππούδες μας και οι γονείς μας έφυγαν από τα χωριά τους και δουλεύοντας σκληρά στις πόλεις και στο εξωτερικό μπόρεσαν να αλλάξουν το βιοτικό τους επίπεδο.
Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό.
Έτσι ανέλαβε δράση το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ.
«Κουτός είσαι να δουλεύεις όλη μέρα. Κάνε και εσύ μια κομπίνα να τα κονομήσεις. Το πολύ-πολύ προσκολλήσου σε κάποιο βουλευτή να σε βολέψει σε μια θεσούλα στο δημόσιο».
Έτοιμη η συνταγή. Που θα οδηγήσει αυτή η συνταγή;
«Δεν βαριέσαι. Τι σε νοιάζει εσένα. Εσύ θα σώσεις την Ελλάδα».
Αλλά και τώρα που φτάνουμε ένα βήμα πριν την χρεοκοπία, μην ανησυχείτε, δεν χρειάζεται να αλλάξουμε πορεία.
Να δεις που το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ θα βρει λύση. Εύκολη, ανώδυνη.
Ω αγαπητέ συνΈλληνα, μεγάλη σου η πίστη !!!!!!!!!!!!
Αυτό το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ έχει επηρεάσει και τους συνειδητούς Χριστιανούς στην χώρα μας.
Διαβάζουμε στο Λόγο του Θεού ότι η Χριστιανική ζωή είναι ένας αγώνας. Ο καλός αγώνας της πίστης στον Σωτήρα αλλά και Κύριο Ιησού Χριστό.
Ο ίδιος ο Κύριός μας ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή που μας κάλεσε σ' Αυτόν:
«όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του, και ακολουθεί πίσω από μένα,
δεν είναι άξιος για μένα
Όποιος βρει τη ζωή του, θα τη χάσει·
και όποιος χάσει τη ζωή του για μένα, θα τη βρει.»
Αυτό δεν ακούγεται καθόλου εύκολο.
Μην ανησυχείτε όμως.
Έρχεται το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ να δώσει την λύση:
Σταυρός; Απλό. Θα αγοράσεις ένα χρυσό σταυρουδάκι θα το κρεμάσεις στο λαιμό σου (προσοχή με χρυσή καδένα) και έτσι θα σηκώνεις τον σταυρό του Χριστού νύχτα μέρα. Είδες πόσο απλό.
«Ξέρεις όταν έλεγε ο Ιησούς να χάσεις την ζωή σου δεν εννοούσε να την χάσεις. Εννοούσε κάτι άλλο. Κουτός είσαι να χάσεις την ζωή σου.»
Ή «αυτά τα έλεγε για εκείνο τον καιρό». Σήμερα η ερμηνευτική επιστήμη έχει προχωρήσει, κάνει θαύματα. Μπορείς και την ζωούλα σου να την ζήσεις όπως θέλεις εσύ και μια ημέρα θα συνβασιλεύσεις μαζί Του.
«Και ο σκύλος ολόκληρος και η πίτα χορτάτη» σύμφωνα με την πιο νέα νεοελληνική παροιμία. Όχι παίζουμε.
Όσο για το «σε τούτο προσκληθήκατε, επειδή και ο Χριστός έπαθε για χάρη σας, αφήνοντας παράδειγμα σε σας, για να ακολουθήσετε τα ίχνη του»
Είναι πολύ απλό. Τον άλλο μήνα θα κάνουμε μια προσκυνηματική εκδρομή στους Αγίους Τόπους. Για μια ολόκληρη εβδομάδα θα περπατάμε στα «ίχνη Του». Και είναι και οικονομική, δεν θα σου κοστίσει πολλά.
Λέει ο Απόστολος Παύλος:
«Μαζί με τον Χριστό έχω συσταυρωθεί·
ζω δε όχι πλέον εγώ, αλλά ο Χριστός ζει μέσα σε μένα»
Δηλαδή; Τι δηλαδή είναι απλό.
- θα μάθεις που το λέει (Γαλάτες 2.20),
- θα το υπογραμμίσεις στη Βίβλο σου,
- θα μάθεις να το λες απ' έξω (και ανακατωτά άμα χρειαστεί)
Αυτό ήταν όλο.
Ή «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς και εγώ του Χριστού».
Ακολούθησε τις ίδιες οδηγίες και καθάρισες.
Ή «Ποιος ασθενεί, και δεν ασθενώ; Ποιος σκανδαλίζεται, και εγώ δεν φλέγομαι;»
και «τρία χρόνια, νύχτα και ημέρα, δεν έπαυσα να νουθετώ με δάκρυα κάθε έναν ξεχωριστά»
Α! Αυτό ήταν για τον Απόστολο Παύλο. Εσύ και εγώ δεν είμαστε ο Απόστολος Παύλος.
Ή «θυμόμαστε το έργο σας στην πίστη,
και τον κόπο τής αγάπης,
και την υπομονή τής ελπίδας τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού»
Έργο, κόπος, υπομονή; Α! Αυτά ήταν για τους Θεσσαλονικείς. Και προσοχή, όχι τους σημερινούς. Μόνο για τους Θεσσαλονικείς εκείνης της εποχής. (Μην μας διαβάσει και κανένας σημερινός Θεσσαλονικιός αδελφός και αγχωθεί και έχουμε άλλα. Χαλαρά αδελφέ, χαλαρά.)
Γι' αυτό αγαπητοί Αδελφοί
ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ
ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΕΣΤΕ
ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΑΡΝΗΤΙΚΑ
Εδώ και χρόνια έχει αναλάβει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ και μας δίνει τόσο ωραίες λύσεις.
Απλά και εύκολα.
Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε.
Ω αγαπητέ αδελφέ συνΈλληνα, ακόμα ποιο μεγάλη η δική σου η πίστη !!!!!!!!
Αγαπητοί αδελφοί παρόλο τον «ειρωνικό» τόνο των όσων γράφω, σας εξομολογούμαι ότι δεν μπορώ να καταδικάσω κανένα γιατί και εγώ έτσι έζησα για πολλά χρόνια.
Και πολλά χρόνια έζησα μη γνωρίζοντας τον Ιησού Χριστό σαν Σωτήρα και Κύριο, αλλά και από τα 22 χρόνια που έχω πιστέψει τον Ιησού Χριστό σαν Σωτήρα για τις αμαρτίες μου και τον ομολογώ Κύριο της ζωής μου, τα περισσότερα απ' αυτά τα σπατάλησα χωρίς να επιμεληθώ την πνευματική μου πορεία μαζί Του.
Φταίξανε οι αποκοιμιστικές διδασκαλίες που γαργαλίζανε την ακοή μου λέγοντας μου «μην ανησυχείς, ο Κύριος θα αναλάβει» και άλλα παρόμοια;
Μπορεί.
Αλλά σίγουρα έφταιξα και εγώ που τις δεχόμουνα.
Ευχαριστώ όμως τον Κύριο Ιησού Χριστό, που έφερε καταστάσεις στην ζωή μου που χρειαζόμουν τόσο πολύ τις επεμβάσεις Του, ώστε αναγκάστηκα να απορρίψω κάθε βάρος και την αμαρτία που εύκολα με περιέπλεκε. Ήξερα ότι το χέρι τού Κυρίου δεν μίκρυνε, ώστε να μη μπορεί να σώσει· ούτε βάρυνε το αυτί του, ώστε να μη μπορεί να ακούσει· αλλά, οι ανομίες μου έβαζαν χωρίσματα ανάμεσα σε μένα και στον Θεό, και οι αμαρτίες μου έκρυβαν το πρόσωπό Του από μένα, για να μη ακούει.
Όταν αποφάσισα και μπήκα στον αγώνα της υπακοής έμεινα έκπληκτος για το πόσο χάρη έβρισκα, ώστε να ζω το θέλημά Του.
ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ!!!!!!!
Ευχαριστώ ακόμα τον Κύριο Ιησού Χριστό, που μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά κάποιους ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΥΣ (από διάφορες χριστιανικές εκκλησίες) που έχουν απορρίψει τα ψέματα του «Ελληνικού δαιμόνιου» και των άλλων δαιμονίων και έχουν στόχο της ζωής τους να ζήσουν περισσότερο και περισσότερο το Άγιο θέλημα του Άγιου Θεού. Αδελφοί που γίνανε για μένα πνευματικά πρότυπα.
ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ!!!!!!!
Αγαπητέ εν Χριστώ Αδελφέ, αγαπητή εν Χριστώ Αδελφή,
Σε προτρέπω στο όνομα του Ερχόμενου Ιησού Χριστού, να αντισταθείς στα ψέματα του «ελληνικού δαιμονίου» που θα σου προτείνει πάντα έναν ποιο εύκολο δρόμο για τον ουρανό.
Να αποφασίσεις να μπεις από την στενή πύλη και να ακολουθήσεις την τεθλιμμένη οδό.
Να αποφασίσεις να ασχοληθείς με τον σταυρό του Χριστού που σου αναλογεί. Να καταλάβεις ποιος είναι ο δικός σου σταυρός. Να τον αναλάβεις στον ώμο σου και να αναζητήσεις τα ίχνη του Ιησού για να περπατήσεις σ' αυτά.
Να αποφασίσεις να πεθάνεις για τον εαυτό σου και για τον κόσμο και να ζεις γι' Αυτόν.
Να πιστέψεις ότι έχεις αγοραστεί με το αίμα του Ιησού Χριστού όχι για να ζήσεις την ζωούλα σου, αλλά να ζήσεις σαν δούλος Του.
Να πάρεις τον Λόγο του Θεού «τοις μετρητοίς» και να αποφασίσεις να τον ζήσεις.
Ότι ο Θεός σου δείχνει στη ζωή σου ότι είναι αμαρτία να μην προσπαθήσεις να της βρεις άλλο όνομα και να την κουκουλώσεις.
Δεν θα είσαι μόνος σ' αυτή την πορεία.
Ο πρώτος που θα τρέξει κοντά σου για να σε δυναμώνει θα είναι ο ίδιος ο Κύριος με όλη την Χάρη Του.
Ακόμα σε διαβεβαιώνω ότι υπάρχουν και άλλοι ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΙ που αγωνίζονται τον καλό αγώνα χωρίς συμβιβασμούς με την αμαρτία. Ίσως σκεφτείς, «που είναι; Να μαζευτούμε να κάνουμε μια νέα εκκλησία.» Κατά την γνώμη μου δεν μας χρειάζεται μια νέα εκκλησία. Πιο ωφέλιμο θα ήταν να επιμεληθούμε να ζήσουμε περισσότερο και περισσότερο το Άγιο θέλημα του Άγιου Θεού ανάμεσα σε όποιους αδελφούς ο Κύριος μας έχει βάλει.
Πιο αναγκαίο είναι να ζήσουμε την διαφορά.
Να γίνουμε περισσότερο φως και περισσότερο αλάτι ανάμεσα σε μια γενιά στραβή και διεστραμμένη.
Ο Κύριος που μας αγαπά να μας ετοιμάσει να τον συναντήσουμε.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΑΤΡΑ
e-mail: sxreuma@yahoo.gr
Υ.Γ.
Καθώς τα έγραφα αυτά σκέφτηκα ότι ίσως κάποιος να αναρωτηθεί:
-τι ωραία μας τα λες.
-Καλά, τα πιστεύεις όσα γράφεις ή μας κάνεις πλάκα;
-Δεν έχεις δουλειά να κάνεις και κάθεσαι και γράφεις ότι σου κατέβει;
Αγαπητέ, σε διαβεβαιώνω ότι ο χρόνος μου είναι περιορισμένος.
Έχω οικογένεια, η δουλειά μου είναι αρκετά κουραστική και ανθρωπίνως θα προτιμούσα να μην ασχολούμαι με το να γράφω όλα αυτά.
Νοιώθω όμως την ανάγκη (η οποία πιστεύω ότι προέρχεται απ' Αυτόν) να συμμεριστώ αυτές τις σκέψεις με άλλους αδελφούς.
Εσείς κρίνετε.
